Πέμπτη, 20 Ιουνίου 2013

Υπέμεινα πράγματα τα οποία δεν έπρεπε να υπομείνω, με το αιτιολογικό μιας ευγένειας, ότι θα πίκραινα, ότι θα πείραζα, ότι θα αναστάτωνα των άλλων τη ζωή...
Αυτό ήταν μια ήττα...
<< ΚΑΘΑΡΗ ΗΤΤΑ >>

Μεγάλα λόγια...

Μεγάλα λόγια που φωνάξαμε στους δρόμους...
Μικρές αλήθειες που αποσιωπήσαμε στον εαυτό μας...

Προσπαθεί...

...να φαίνεται ήρεμος...
Να μοιάζει με τους άλλους. Κι είναι στιγμές που το κατορθώνει. 
Όμως τις νύχτες δεν μπορεί να κοιμηθεί.
Οι μεγάλες φτερούγες του δε χωράνε μέσα στον ύπνο...
                                                                               Τ.Λ.

Σου είχα μιλήσει ποτέ για εκείνη τη νύχτα...

...που ως το πρωί κουβέντιαζα για σένα;
Είχε ένα κόκκινο αργοπορημένο φεγγάρι & λυπόμουν που εσύ δεν το έβλεπες...
                                               Τ.Π.

Δε φοβήθηκα ποτέ μου τη βροχή...

...φοβήθηκα όμως πολλές φορές αυτούς που μου φώναζαν να γυρίζω πίσω για να μου δώσουν μια ομπρέλα...